Kimdi ki?
O kimin gözleriydi, uyanırken gözümün önünde beliren. Çocuk gözleri, bebek gözleri, kadın gözleri. Canım benim gözleri. Bu bakış içindi demi hep! Hikaye bunun etrafında kuruluyor değil mi? Herkesin herkese bu kadar cömertçe sunduğu, ama bu kadar uçucu, kaybolup uçuşup gidiveren. Kaybedeni neyi aradığını unutturacak kadar sersemletip bırakan ortada. Uykumda değil uyanıklığımda değil, geçmişte eskide bugünde değil. Benim gözlerim, benim gözlerim. Ruhumuz birse ya! "Sen"de aradığım sana vermek istediğimse ya! Gözlerimi alan yok mu? Gözlerim hep hatırladığım unutmadığım ilk aşkımsa ya!